rouleman

Η εκδίκηση της «γυφτιάς»

Αλήθεια ποιος είναι ο εμπνευστής της διαβόητης φράσης «λεφτά υπάρχουν» που προεκλογικά εκστόμισε και έκανε  κεντρικό σύνθημα του ο Γιώργος Παπανδρέου;

 Αναμφισβήτητα την ευθύνη φέρει ακέραια ο (ανεπαρκής περί τα οικονομικά) σημερινός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο γιατί την συμπεριέλαβε στην προεκλογική ρητορική του αλλά και γιατί επέλεξε  ως συνεργάτη του το συγκεκριμένο άνθρωπο.

 Ωστόσο έχει σημασία-  ιστορική αξία- να  γνωστοποιηθεί κάποτε ποιος ήταν αυτός που κατόρθωσε σε μόλις δύο χρόνια  να τσακίσει  την κυβέρνηση, να απαξιώσει τον πρώην  Πρωθυπουργό και (αυτό που  ενδιαφέρει περισσότερο από όλα) να σπρώξει την ταλαντευόμενη  χώρα στην άβυσσο ...;

Για το ΠΑΣΟΚ ούτε λόγος. Δεν υπάρχει πλέον. Επήλθε σύντηξη του ...; πυρήνα. Ποσοστά πρωτόγνωρα που προέρχονται κυρίως από ανθρώπους οι οποίοι  αδυνατούν να κατανοήσουν και να  αποδεχθούν ότι άλλο η προσωπική μοίρα των κάθε φορά ηγετών, άλλο το κόμμα και  άλλο η παράταξη!

 Το φθινόπωρο του 2009 όλα ήταν προδιαγεγραμμένα. Ο Γιώργος Παπανδρέου νομοτελειακά θα γινόταν πρωθυπουργός. Ο Κώστας Καραμανλής γνωρίζοντας το μέγεθος και την έκταση της επερχόμενης κρίσης που- κυρίως  ο ίδιος με την τραγική πολιτική του - προκάλεσε δεν έβλεπε την ώρα και τη στιγμή να παραδώσει τα κλειδιά του Μεγάρου Μαξίμου.

Τι λοιπόν έκανε το Γιώργο Παπανδρέου να ενσωματώσει στο δημόσιο λόγο του την λαϊκιστική και άκρως επικίνδυνη λαϊκιστική κορώνα;

Ανασφάλεια, αδημονία, άγνοια ...;

Η μήπως ήταν απλά ένας ασυλλόγιστος πολιτικός οπορτουνισμός ...

Και μετά την πρωτοφανή εκλογική νίκη των 11 μονάδων, ήρθε η ώρα της συγκρότησης κυβέρνησης.

Ο Μάγος του Οζ

Ο Πρωθυπουργός υπό το άγχος της παρουσίασης νέων προσώπων και μιας απροσδιόριστης  ριζοσπαστικής κουλτούρας, αγνόησε τις παλιές κομματικές καραβάνες και αντ` αυτών επέλεξε ανθρώπους χωρίς γνώση, επάρκεια, παρρησία.

Πρίγκιπες, μεγαλωμένοι στο εξωτερικό με περγαμηνές από τα καλύτερα πανεπιστήμια, που όμως αγνοούσαν την ελληνική πραγματικότητα και ουδέποτε αισθάνθηκαν την ανάγκη- έστω για λόγους αυτοάμυνας- να κατανοήσουν  τις ιδιαίτερες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες.

Σε αυτούς προστέθηκαν και  γραφικές φιγούρες βγαλμένες από το  γνωστό παραμύθι «ο μάγος του Οζ».

Ο Τενεκεδένιος που  δεν  είχε  καρδιά, το Σκιάχτρο που δεν είχε  μυαλό αλλά και το Λιοντάρι που του έλειπε  η τόλμη. Οι  φίλοι μαζί, ενωμένοι, θα βάλουν στόχο να φτάσουν στην χώρα όπου κατοικεί ο Μάγος του Οζ. Το ταξίδι στη  Σμαραγδούπολη, δεν είναι εύκολο. Είναι μακρύ και οι  αχώριστοι πλέον φίλοι δεν είναι μόνοι τους. Τους ακολουθεί η  κακιά Μάγισσα που διαρκώς τους βάζει τρικλοποδιές.

Στο παραμύθι οι αχώριστοι  φίλοι θα πετύχουν το στόχο τους. Στην Ελλάδα του 2011, τη μαγική χώρα, οι φίλοι θα ξεχωρίσουν, η παρέα θα διαλυθεί και οι οδοιπόροι θα διαλέξουν ο καθένας τη στράτα του. Το δικό του δρόμο.

Ακόμα επιλέγουν

Διαστάσεις ιλαροτραγωδίας προσέλαβε η διαδικασία στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού opengοv . Πέραν του γεγονότος ότι εκφυλίστηκε από τους ίδιους τους υπουργούς οι οποίοι με διάφορα τρικ επέλεγαν τους δικούς τους ανθρώπους χωρίς κανένα πολιτικό ή κεντρικό σχεδιασμό σε κάποιους οργανισμούς ακόμα ψάχνουν ...;διοικητές και γενικούς γραμματείς.

Όσοι έχουν σχέση με τη δημόσια διοίκηση και με τη λειτουργία των κυβερνήσεων στο άκουσμα της επιλογής ανώτατων αξιωματούχων από τη λοταρία του Διαδικτύου είχαν βάλει  τα ...; γέλια.

Το πρωθυπουργικό γραφείο, η καρδιά του κυβερνητικού  σχήματος (πλην ολίγων εξαιρέσεων) συγκροτήθηκε με ετερόκλητους, δογματικούς και «αγοραίους» ανθρώπους. Χωρίς συνοχή, συναντίληψη και ...; ανυστεροβουλία. 

Οι παλιές καραβάνες, υπουργοί και βουλευτές, γνωρίζοντας τις ιδιορρυθμίες, τις ελλείψεις, τα κολλήματα και τις αταβιστικές εμμονές του Γιώργου Παπανδρέου στις κατ` ιδίαν συνομιλίες τους προεξοφλούσαν το αποτέλεσμα. Και ταυτόχρονα οργάνωναν το μικρόκοσμό τους για την επόμενη μέρα.

Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός πορευόντουσαν αμέριμνοι. Στο σκάφος υπήρχαν και κάποιοι ...; αδιάφοροι!

Ήταν ένα μικρό καράβι

Όσοι τολμούσαν να εκφράσουν τις αγωνίες τους, τις αμφιβολίες τους, τους φόβους τους αντιμετωπίζονταν ως εχθροί του λαού.

Όχι ότι δεν υπάρχουν συμφέροντα που πολεμούσαν  προσωπικά το Γιώργο Παπανδρέου. Στο παρασκήνιο δινόντουσαν σκληρές μάχες. Εξυφαίνονταν σχέδια αποδόμησης, απαξίωσης, ανατροπής. Αλλά αυτά έχει η (ελληνική) πολιτική σκηνή. Είναι μια διαρκής μάχη συμφερόντων ν και αλλότριων επιδιώξεων.

Ο (εκάστοτε) πρωθυπουργός έχει το πλεονέκτημα. Γιατί έχει τη δυνατότητα επιλογής του χρόνου, του τόπου και των συμμάχων με τους οποίους θα δώσει τη μάχη.

Μάχη νικηφόρα. Γιατί καλές οι Θερμοπύλες αλλά προτιμότερη η Σαλαμίνα. Από τις ήττες διδάσκεσαι αλλά από τις νίκες προχωράς.

 Με την  πιο αθώα εκδοχή η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός άργησαν να αντιληφθούν την κατάσταση. Απέκτησαν- λένε-  αίσθηση της πραγματικότητας λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2009 και- άπειροι όντας- τρομοκρατήθηκαν.  

Σοκαρισμένοι άρχισαν να αναζητούν διεξόδους διαχείρισης της κρίσης που μέρα με τη μέρα θέριευε.

Αλλά όταν έχει προηγηθεί η ναπολεόντεια διάγνωση «λεφτά υπάρχουν» και ως απότοκος αυτής της αντίληψης η χορήγηση επιδόματος αλληλεγγύης πως είναι δυνατόν να ομολογήσουν ότι  το καράβι βουλιάζει;

Όταν η εξουσία είναι σε παράκρουση αντιδρά  σπασμωδικά, αντιφατικά και συνήθως με χρονοκαθυστέρηση!

Και αντί τότε να επιλέξουν τους συμμάχους τους και ευθαρσώς να κατέβουν στο λαό, προτίμησαν να αποκρύψουν την αλήθεια.

Είναι το πρώτο δείγμα έλλειψης εμπιστοσύνης προς το λαό. Τότε ένα δημοψήφισμα θα ήταν μια μεγαλειώδης κίνηση που θα προσέφερε πολιτική κάλυψη στην Κυβέρνηση και ταυτόχρονα θα αφαιρούσε τη δυνατότητα από τους πολιτικούς ακτιβιστές να ομνύουν στο όνομα του λαού και  από τους λογής συνδικαλιστές να διαλύουν τη χώρα.

Οδός Ελλήνων

Η πορεία προς την καταστροφή είχε επιλεγεί. Καταφυγή  στο Μηχανισμό Στήριξης, Μνημόνιο, έλλειψη αποτελεσματικής διακυβέρνησης, αδυναμία εκπλήρωσης των στόχων, παράλυση του κρατικού μηχανισμού,  κοινωνικά και οικονομικά ερείπια, γενικευμένη αναταραχή, ανταρσία.

Αναθεωρήσεις των αλλοπρόσαλλων προγραμμάτων διάσωσης και νέα σωτηρία τον περασμένο Ιούλιο. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος αποδεχόμενος την απελπισμένη έκκληση του Πρωθυπουργού αναλαμβάνει το υπουργείο Οικονομικών και κρατάει ζωντανή την κυβέρνηση.

Για τη χώρα όμως ήταν ήδη αργά.  Οι περισσότεροι υπουργοί αντιλαμβανόμενοι το αδιέξοδο εξαφανίστηκαν και μερικοί από αυτούς αποφάσισαν να ξεκαθαρίσουν τους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Το κράτος διαλύεται σε ζωντανή μετάδοση.

Η αντιπολίτευση αλαλάζει και τα πλήθη καταστρέφουν ότι βρίσκουν μπροστά τους. Εικόνες σαν αυτές της Αλβανίας όπου στη δεκαετία του `90 πλιατσικολόγοι εφορμούσαν στα νοσοκομεία και έκλεβαν τον ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό ...;

 Η απόφαση της μείωσης κατά 50% του δημόσιου  χρέους στις συνθήκες που επιτεύχθηκε ήταν πράγματι μια σημαντική επιτυχία.

Όμως στη δεδομένη χρονική στιγμή ούτε επαρκούσε ούτε και θα άφηναν «τα ποικιλώνυμα συμφέροντα» τον καθημαγμένο πρωθυπουργό να ορθοποδήσει. Με το πρόσχημα του δημοψηφίσματος- μιας βαθιάς δημοκρατικής διαδικασίας- άρχισε  ο ξαφνικός πόλεμος.

Επιθέσεις από όλα τα μέτωπα. Ο λαός- άλλοτε φυσικός σύμμαχος της κυβέρνησης Παπανδρέου- παρέμεινε απαθής.

 

Απάθεια

Ποιος άραγε τη διετία ασχολήθηκε ώστε να του εξηγήσει γιατί πρέπει να ανεχθεί τη καταστρατήγηση συνταγματικών κατακτήσεων  που κάποτε ήταν εγγυημένες, όπως η λαϊκή κυριαρχία, το κοινό συμφέρον, ο εθνικός πλούτος, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, η ύδρευση, η ηλεκτροδότηση, οι τηλεπικοινωνίες, ακόμη και ένα μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού, πρέπει να βγουν στο σφυρί ...;

Όσο νομοτελειακή υπήρξε η άνοδός του  στις εκλογές του 2009 άλλο τόσο αναπόφευκτη ήταν και η πτώση του τον Οκτώβρη του 2011.

Ακόμη και οι στενότεροι των συνεργατών του τον είχαν ανταλλάξει στο  εσωκομματικό  χρηματιστήριο ...;

Στο παραμύθι «ο Μάγος του Οζ», η παρέα δεν  το βάζει κάτω. Θα προσπαθήσει πολύ, θα πιστέψει στις δυνατότητές της και θα καταφέρει να ξεφύγει από τις παγίδες που στήνει η κακιά Μάγισσα.

Δυστυχώς μόνο τα  παραμύθια έχουν καλό τέλος.

Οι μεταλλαγμένοι βάτραχοι

Στην περίπτωσή μας οι πρίγκιπες έγιναν βάτραχοι. Λούφαξαν στου βάλτου τα νερά και περιμένουν να τελειώσει η μάχη των βουβαλιών ώστε να βγάλουν σε συνθήκες ασφάλειας  το κεφάλι τους στην επιφάνεια.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν οι κομματικοί πραίτορες, οι μανδαρίνοι της εξουσίας που έχοντας ταυτίσει τα οφίκια τους με τη μοίρα του Γιώργου Παπανδρέου,  εισηγούνται αντίσταση, μάχη, πόλεμο ...;.

Δικαίωμά τους. Αλλά ποιο είναι το κοινωνικό διακύβευμα;

Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ένας από τους ρομαντικούς ηγέτες που έδωσε τις μάχες του στο όνομα του λαού αλλά χωρίς το ...; λαό! Έπεσε στις Θερμοπύλες «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος» ...;

Έγραψε ιστορία αλλά, δυστυχώς, τον διέγραψε η πολιτική ιστορία.

Λαμπρό παράδειγμα αυτοθυσίας αλλά γιατί άραγε ομαδικής θυσίας; Μόνο οι Φαραώ είχαν τέτοια αξίωση.     

Και όσο για τους επιγόνους ας κάνουν ότι τους φωτίσει το ...; ένστικτό τους.

Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια.  Απέμεινε μια παράταξη που αναζητεί πυξίδα. Έναν  Χάρτη πορείας για το μέλλον. 

Οι Πασόκοι- οι ενδιάμεσοι γύφτοι- όπως τους είχε αποκαλέσει κάποτε ο- εθνικός μας βάρδος- Σαββόπουλος, εκδικούνται ...;

 «Η νομιμότητα του κράτους δεν θα πρέπει πια να θεωρείται δεδομένη» έλεγε ο  ιστορικός Ερικ Χόμπσμπαουμ. Ειδικά όταν «η έκφραση της λαϊκής βούλησης που μόνο αυτή της δίνει εγκυρότητα έχει πάψει πια να είναι δεσμευτική για τους πολιτικούς» 'όπως συμπλήρωνε  ο (άλλος ιστορικός) Ντομινίκ Γκιγιεμέν.